Esra Oflaz ışığa gittiğinde “vaktin gelmedi” diye bir ses duyduğunu söylemişti. Ayrıca “Henüz zamanın dolmadı, geri dönmelisin diye duyduğum ses, ruhum bedensizken kalbimle telepatik olarak duyduğum sesti. O yüzden sesin lisanı sorulmuş ; türkçemiydi diye halbu ki ruh bedenden ayrıştığımda beş duyunun ötesinde , çoklu algılı varoluyoruz, algılıyoruz.” dedi. Esra Oflaz’ın “Bu tecrübe yaşamımı dönüştürdü. Ben namaza başlayıp, örtünmedim ancak her anımı minnetle, iyilik ve hayır yaparak yaşamaya başladım. İlah’ın Tek’liğine , istemezse yaprağın bile kıpırdamayacağına inandım. Her an aldığım nefese minnet duydum. Kimliğimin, sadece bedenimde geçici ikamet eden ruhumun bir avatarı yani yeni olduğunu deneyimledim.
Ve ruhumuzu yaşarken tanımamız gerektiğini böylece sezgilerimizin, algımızın, bedenimizin gizli anatomisinin yaşam yolculuğumuzda yardımcı olacağına en iyi versiyonumuza ulaşmamızda. Ailemizin ve başımıza gelen olayların hiç birinin ratlantısal olmadığını , tekamül bozyapında mihenk taşı olduğunu ve ne kadar acılar yaşasak da Allahın bahşettiği hayatı tevekkülle yaşamamız gerektiğini. Allahın merhametli olduğunu , Bize acılar çektirenleri Affetmenin elzem olduğunu ancak bize acı çektirenlerden ailemiz dahi olsa kendimizi korumamız gerektiğini öğrendim.” sözleri dikkat çekti.
