Kimliğini duyduğunuzda hayrete düşeceksiniz.

Türkiye onunla iftihar ediyor.” İlk bakışta bir övgü gibi algılanabilecek bu cümle, yazının tamamı okunduğunda satır aralarındaki derin ironiyi gözler önüne seriyor. Çölaşan, hükümetin “müjde” olarak sunduğu zammın gerçek hayattaki karşılığını alaycı bir dille sorgulamayı tercih etti. Bahçeli’ye de “İltifat” Unutulmadı Yazısının ilerleyen kısımlarında Çölaşan, MHP lideri Devlet Bahçeli’ye de göndermede bulunarak şu ironik ifadeleri kullandı: “Aldığı kararlarla memleketin 14 milyon emeklisini refaha ve huzura kavuşturan sayın Cumhurbaşkanımıza ve onun koşulsuz destekçisi olarak görev yapan sayın Devlet Bahçeli’ye bütün emekliler adına ve her şey için içtenlikle teşekkür ediyoruz.” Bu bölüm de, ironinin dozunu artırarak emeklilerin yaşadığı ekonomik zorlukları keskin bir dille eleştiren bir nitelik taşıyor.




“Müjdeler”in Gölgesinde Kaybolan Gerçekler Çölaşan’ın bu ironik anlatımı, sadece siyasi figürlere yönelik bir eleştiri olmanın ötesine geçerek emeklilerin içinde bulunduğu geçim sıkıntısına dikkat çeken bir feryat niteliği taşıyor. 4 bin liralık ikramiyenin emeklilerin sorunlarına çözüm olmadığını, aksine “müjde” olarak sunulan artışın, büyük ekonomik güçlüklerle boğuşan milyonlarca insan için ne kadar yetersiz kaldığını vurguluyor. Övgü Maskesi Altında Eleştiri Seli Emin Çölaşan’ın kaleme aldığı bu yazı, ironinin gazetecilikteki etkileyici gücünü bir kez daha kanıtladı. Doğrudan sert bir eleştiri yapmaktan kaçınarak, satır aralarına ustaca yerleştirdiği sivri cümlelerle hem iktidarın ekonomik politikalarını hem de bu politikaların destekçilerini hedef aldı. Yazı, “övgü” kılıfına bürünmüş eleştirileriyle adeta politik mizahın çarpıcı bir örneğini teşkil etti.