Köyün birinde “Şeytanın Mezarı” varmış..

Sonra da bahçedeki dut ağacının altını göstermiş. “Bak bu ağacın altında define var. Uyanınca kaz. Define senin olsun.” Köylü sevinmiş. Şeytan: “Dur” demiş. “Uyanınca unutursun bir işaret koy.” Köylü “Ne yapayım” demiş. Şeytan: “Küçük abdestini yap.” Köylü denileni yapmış. Şeytan: “İyi ama demiş sen uyanıncaya kadar işaretin kurur. Sen de unutursun.” Köylü: “Ne yapmalıyım?” demiş. Şeytan: “Şimdi büyük abdestini yap” demiş. Köylü denileni yapmış. Yapmış ama o anda uyanmış. Gerisi malum…




Öyle bir çağda, öyle bir zamanda yaşıyoruz ki; etrafımız çevrilmiş durumda. Nereye dönsek karşımızda çirkeflikler vuku bulmakta, va-hş-et işlenmekte. İnsanlar kötülüğün kaynağı olan nefis ve şeytan ile imtihan geçirmekte.