Kuşlar uçağın peşini bırakmadı

Uçaktaki yolcular, uçağın beklenmedik bir şekilde yaptığı ani iniş ve dönüşlere neyin sebep olduğunu bilmedikleri için derin bir korku hissetmeye başlamışlardı. Pencerelerden dışarı baktıklarında sinir bozucu bir manzara gördüler – sanki bir Hitchcock filmine ışınlanmış gibiydiler, gökyüzünü dolduran büyük bir kuş sürüsü varlıklarını dramatik bir şekilde belli ediyordu. Eşsiz bir manzara olmasına rağmen, yolcular içinde bulundukları durum karşısında paranoyaklaşmaktan kendilerini alamadılar ve yolculuklarının neden bu kadar ani bir şekilde kesintiye uğradığını anlayamadılar.




Jason, yolculara endişelenecek bir durum olmadığını açıklayacak cesareti topladığında durumun vahim olduğunu fark etti. Kuşların bu kadar garip davranmasına neyin sebep olduğunu ya da onları nasıl durdurabileceğini bilmiyordu. Belirsizliğine rağmen, herkesin güvende ve emniyette olmasını sağlamak için çok çalışarak kendine güvenen bir hava sergiledi.




Jason seçeneklerini anlamak için uçuş kontrolle temasa geçmesi gerektiğini biliyordu -ki bu seçeneklerin hızla azaldığını hissediyordu, çünkü kuşlar o kadar yaklaşmıştı ki uçağa çarpmaları an meselesi gibi görünüyordu.Kuşların sayısı artmaya başladıkça, sesleri de daha gürültülü ve ürkütücü olmaya başlamıştı. Ancak Uçuş Kontrol’den yetkililere ne kadar ulaşmaya çalışırsa çalışsın, onlarla iletişim kuramıyor gibiydi. Her geçen dakika daha da saldırganlaşan bir grup vahşi kuşla tehlikeli bir durumda sıkışıp kalmıştı.Binlerce kuş manzarayı bulandırmış, gergin bir atmosfer yaratmıştı. Sakin bir uçuş olması gereken bu durum, tüm gözlerin ışıklı pencerelere dikildiği ve dış dünyayı bir an olsun görebilmek için çabaladığı ürkütücü bir deneyime dönüştü. Bu ezici duygudan kaçış yoktu, yolcular doğaüstü bir varlıklarla kuşatılmıştı adeta